Τραχωνίου Διποτάμων - Λειβαδίτης

Ο καταρράκτης, που η πλειοψηφία των περιηγητών προσδιορίζει το ύψος του γύρω στα 40 μέτρα, αν και πολλοί το ανεβάζουν στα 60 ή και τα 70, σχίζει κάθετα τον βράχο σε μια περιοχή μοναδικής ομορφιάς και μεγάλου υψόμετρου, στα σύνορα των νομών Ξάνθης και Δράμας, κοντά στη βουλγαρική μεθόριο.

Ο λόγος για τον Καταρράκτη του Τραχωνίου (για τους κατοίκους του Παρανεστίου Δράμας) ή Λειβαδίτη (για τους δημότες της Σταυρούπολης Ξάνθης), τον υψηλότερο ίσως στο ελληνικό τμήμα της Ροδόπης, αν και δεν επιβεβαιώνονται οι φήμες, που χρόνια τώρα τον «βαφτίζουν» ως τον μεγαλύτερο των Βαλκανίων.

Έχει ύψος όσο δύο εξαώροφες πολυκατοικίες η μία πάνω στην άλλη. Τον περιβάλλουν μύθοι και θρύλοι αιώνων, για «καλοκυράδες» (νεράιδες) και Σάτυρους, που όταν δύσει ο ήλιος ξεμυτίζουν με αέρινα νήματα και αυλούς στις παρυφές του. Δύο δήμοι «ερίζουν» για το όνομά του, ενώ διαφωνίες ανακύπτουν και για το ακριβές ύψος του. Σε ένα όμως, συμφωνούν όλοι: ότι η ομορφιά του είναι μοναδική.

Πώς πηγαίνουμε

Ακολουθούμε την ίδια διαδρομή μέχρι τον καταρράκτη της Αγίας Βαρβάρας και φθάνουμε μετά από τρία χιλιόμετρα στη συμβολή των ρεμάτων Τσουκάλι και Αρκουδόρεμα.
Τα χαλάσματα των σπιτιών που βλέπουμε στο σημείο αυτό (υψόμετρο 640 μέτρα) είναι απομεινάρια ενος εγκαταλελειμμένου σήμερα συνοικισμού της κοινότητας των Διποτάμων.
Με οδηγό μας τη σήμανση παίρνουμε τον δρόμο για τον οικισμό του Τραχωνίου. Διασχίζουμε το Αρκουδόρεμα και φτάνουμε, ύστερα από μερικές εκατοντάδες μέτρα, στο πρώτο μονότοξο γεφύρι, το οποίο θεωρείται πως είναι το μεγαλύτερο του είδους του στην Ανατολική Μακεδονία. Βρίσκεται ανάμεσα σε σκλήθρα και ιτιές που παρακολουθούν κατά πόδας την πορεία του ρέματος.

Συνεχίζουμε τη διαδρομή μας ανάμεσα σε Βελανιδιές, οστριές, κερασιές και καστανιές. Ο χωματόδρομος είναι ιδιαίτερα ελικοειδής και ανηφορικός, δύσβατος για συμβατικά αυτοκίνητα ακόμη και το καλοκαίρι.

Πίσω από την κορυφή του βουνού στο οποίο σκαρφαλώνουμε κουρνιάζει το Τραχώνι. Τα σπίτια που απομένουν όρθια είναι πλέον λιγοστά, μαρτυρούν όμως ότι ο οικισμός γνώρισε στο παρελθόν καλύτερες μέρες. Το 1940 το Τραχώνι είχε 540 κατοίκους! Από την έξοδο του χωριού ξεκινά ένα μονοπάτι με ανατολική κατεύθυνση που οδηγεί σε ένα από τα πολλά γεφύρια της περιοχής. Ο δασικοί δρόμος μετά από εφτά ακόμη χιλιόμετρα και κατεύθυνση νοτιοανατολική μας φέρνει σε απόσταση τριακοσίων μέτρων από τον μνημειακό καταρράκτη του Τραχωνίου (γνωστό και ως καταρράκτη του Λειβαδίτη).
Για να φτάσουμε στον καταρράκτη, θα χρειαστεί να πεζοπορήσουμε σε ένα ήπιο μονοπάτι πνιγμένο στις οξιές, τα σφεντάμια, τους φράξους και τις φλαμουριές. Το θέαμα που αντικρίζουμε φτάνοντας στο τέλος της διαδρομής μας αποζημιώνει πλουσιοπάροχα. Το νερό πέφτοντας με ορμή από ύψος σαράντα μέτρων προκαλεί αισθήματα δέους ανάλογα με εκείνα που γεννά μέσα μας κάθε επιβλητικό φυσικό φαινόμενο. Η διαμόρφωση του χώρου μάς προσφέρει τη δυνατότητα να θαυμάσουμε τον καταρράκτη από θέση και απόσταση που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ιδανικές. Κατά τους χειμερινούς μήνες τα νερά του καταρράκτη παγώνουν δημιουργώντας ένα τεράστιο κρυστάλλινο γλυπτό! Πρόκειται όντως για ένα από τα ωραιότερα τοπία της Δράμας!

Videos Καταρράκτη